-Druïden – Barry cunliffe

Druïden
Een kort overzicht

Auteur: Barry Cunliffe
Boekvorm: paperback, zwart-wit geïllustreerd
Pagina’s: 184
Uitgever: Synthese
Uitgebracht: november 2011
ISBN: 978.90.6271.092.8


Bespreking:
Al eeuwen lang zijn de druïden omgeven met een waas van geheimzinnigheid, doorgaans staat deze gemeenschap bekend als mystici en magiërs. Ook in onze tijd hebben de druïden nog steeds een magische klank. Om een snelle indruk te krijgen van deze bijzondere Keltische gemeenschap schreef Barry Cunliffe, emeritus professor Europese archeologie in Oxford en auteur van diverse standaardwerken, een klein maar interessant boekje, getiteld “Druïden. Een kort overzicht”. Het boekje is verschenen bij uitgeverij Synthese in de serie: een kort overzicht. De nadruk in het boekje ligt vooral op de historie en de ontwikkeling van de beeldvorming door de eeuwen heen.

Cunliffe besteedt aandacht aan twee belangrijke pijlers, waarop de kennis over de Druïden is gebaseerd en dat zijn de literaire bronnen en archeologische opgravingen. Cunliffe begint met de literaire bronnen. Uit deze bronnen blijkt al ras dat de druïden niet alleen priesters waren, ze waren ook filosofen, leraren en rechters. Eigenlijk waren ze een kaste van intellectuelen. De druïden werden al in de Griekse en later in de Romeinse Oudheid beschreven. De voornaamste Griekse auteurs waren Pytheas en Posidonius, twee reislustige en zeer ontwikkelde mannen. Voor de Grieken waren de druïden vooral filosofen en ze schaarden hen onder de meest wijze mannen ter wereld. Vooral het geloof in onsterfelijkheid was voor de Grieken interessant, omdat ze hierin grote overeenkomst zagen met de leer van Pythagoras. De werken van deze Griekse schrijvers vormden op hun beurt weer de bron voor een aantal Romeinse schrijvers. Voor de meest bekende Romeinse schrijver, keizer Julius Caesar, gold een andere bron, want hij heeft de druïden daadwerkelijk meegemaakt. Vooral door zijn tocht in Gallië, waar de druïden ook hun leefgemeenschappen hadden. Al waren hun belangrijkste leefgebieden Engeland, Schotland en Ierland, ook wel het Atlantische Europa genoemd.

Werden de druïden bij de Grieken nog beschouwd als “nobele wilden”, bij de Romeinse schrijvers werden ze veel vijandiger neergezet. De reden voor dit oordeel is te vinden in het feit dat de Kelten mensen offerden. Caesar beschreef in zijn werk al het ritueel van het mensenoffer. Voorheen werd deze beschrijving door historici afgedaan als zijnde een mooi verhaal, maar volgens Cunliffe tonen archeologische opgravingen juist aan dat van gerucht niet langer meer sprake kan zijn en dat is opvallend. Hoewel de druïden niet zelf de mensenoffers uitvoerden, waren ze wel degelijk bij de rituelen aanwezig. Andere opgravingen toonden tevens aan dat de druïden al goede astronomen waren en dat ze bemiddelaars tussen de goden en de mensen waren. Dientengevolge geloofden zij in een hiernamaals en ook in zielsverhuizing ofwel reïncarnatie.

Eind 18de eeuw ontstonden neodruïdische verenigingen, die hun hoogtepunt kenden halverwege de 19de eeuw. Na de oorlog werd de belangstelling minder, maar in deze huidige tijd zijn de druïdische groeperingen over de hele wereld te vinden, maar dan wel toegespitst op de behoeften van hun leden.”Druïden. Een kort overzicht” geeft een boeiende weergave vanaf het eerste moment dat de druïden vermeld worden in de oude geschriften tot de neergang van deze eeuwenoude traditie, die weliswaar weer een opleving krijgt in een nieuwe vorm. Professor Cunliffe hanteert hierbij een krachtige schrijfstijl, die ondanks zijn deskundigheid toch makkelijk toegankelijk blijft voor iedere lezer, die zich wil gaan verdiepen in deze fascinerende oude Keltische gemeenschap.


Beoordeling: X X
X X Zeer goed


Advertenties
%d bloggers liken dit: